Zoon wil nog steeds etiket
Over het nut voor kinderen van een gedragsstoornis-etiket.
Oordelen helpt niet
Met sommig pubers komt het niet goed. We vinden er van alles van. We oordelen over hen en over hun ouders. Maar oordelen helpt onze kinderen niet.
Jesse, ADHD
Jesse heeft ADHD. Dat vinden sommigen lastig. Maar hoe zien we hem? Als we op een andere manier kijken, krijgen we een andere beleving. Dit verhaal gaat over waarden.
Zegt ie, aan het eind gekomen van ‘Etiketten-kinderen:’
‘En wat voor etiket heb ik mama?’
Grapjas.
Etiketten-kinderen
Er zijn zoveel etiketten voor psychische stoornissen. Ik heb daar moeite mee. Veel kinderen dreigen achter hun etiketten te verdwijnen. Heeft mijn allergie een persoonlijke grond? En hoe wil ik het dan wel?
Hooggevoeligheid
Hooggevoeligheid, is het een zegen of een vloek? Als jij of je kind het hebt en je erkent het niet, kan het je aardig in de weg zitten, zoveel is zeker.
Hoi Laura, mooi om je “worsteling” met de etikettering te lezen. Een stempeltje kan echter ook helpen bij het accepteren van bepaald gedrag. In veel onderwerpen, betreffende het opvoeden van kinderen en de rol van de ouder(s), spreekt veel onmacht. Handig om te weten, dat er “iets” aan de hand is. Het mag natuurlijk nooit een vrijbrief zijn, van “gelukkig het ligt niet aan mij”.
Opvoeden is een moeilijk vak en je raakt nooit uitgeleerd.
In de opvoeding van mijn kinderen heeft communicatie altijd voorop gestaan, staat het nog. Goed communiceren is vooral aandacht hebben voor elkaar. Het gaat dan niet eens om lange gesprekken, bij de 1 werkt dat wel en bij de ander niet.
Iedere ouder wil zijn/haar kind zo goed mogelijk voorbereiden op een prettig leven. Kortom gelukkig zien, hierop is waarschijnlijk geen enkele uitzondering. De belemmeringen, die in de ouders zelf zitten, bepalen hun rol ten opzichte van hun eigen kinderen. Vaak vanuit een automatisme en ik durf de stelling wel aan: Automatisme is een vorm van luiheid of misschieb ook wel van onmacht.
Ik ben bezig met het opduikelen van cases, maar het mooie is, dat ik nu overal dingen tegenkom, die te maken hebben met ouders en kinderen. Gedrag van een ouder roept gedrag op van kinderen en andersom. Hoe beschermend moet/ mag je zijn?
Ik schrijf dit tussen 2 storingen van m’n computer in, er zijn reeds 2 verloren gegaan, dus deze gaat nu snel op de post.
Wordt vervolgd.