Van mijn zoon hield ik natuurlijk altijd al. Maar nu hij een puber is geniet ik nog meer van hem. Ik haal mijn hart op aan zijn originele ideeën, aan de durf waarmee hij zijn meningen poneert en aan de vanzelfsprekendheid waarmee hij zijn plek in de wereld inneemt. Ik sta te kijken van het plezier waarmee hij zijn leven uitpakt alsof het een kado is. Drugs: mm ja lekker, roken: nee vies, meisjes: yes, leraren: sommige minkukels, anderen zijn respect waard. Ik neem een voorbeeld aan zijn vrije, sterke houding. Wat was ik vroeger dan serieus en bang. Hij lacht me soms goedmoedig uit. Ook dat is erg verfrissend.
Dagelijks zie ik wat andere mensen van pubers vinden: Ze zouden asociaal zijn, ontoerekeningsvatbaar, gevaarlijk en niet onder controle te krijgen.
Ik schrijf een boek over pubers. Correctie. Ik schrijf een boek over hoe wij ouders en verzorgers naar pubers kijken, en wat voor effect onze bril kan hebben op ons contact met hen en op hun verdere levensloop.
Daarvoor interview ik veel pubers, ouders van pubers en ex-pubers. Nu, zoveel uren van intense boeiende gesprekken later, heeft de liefde voor mijn zoon zich uitgebreid naar zijn leeftijdsgenoten.
Wat een boeiende mensen, met hun inzichten, hun wijsheid en de vele dingen die ze doormaken. Het maakt niet uit van welke cultuur ze komen of uit welk milieu. Als je eenmaal bent begonnen met luisteren wil je daar niet meer mee stoppen.
Het wordt een rijk boek met veel humor. Hoezo hebben pubers geen humor? Pffffff!
Het komt uit bij Scriptum, voorjaar 2011
voor vragen m.b.t. je puber www.magicoflife.nl
Dit is een prikkelende teaser voor je boek. Mooi en liefdevol. Ik ben erg benieuwd naar het boek zelf en wens je nog veel boeiend contact met pubers.
Dank je!
Hallo Laura,
Wat een mooi initiatief om zo’n boek te schrijven. Pubers bestrijken het hele sprectrum van emotie, weten je grijze haren te bezorgen en je hartje sneller te laten kloppen.
Als vader van 4 kinderen (tussen 6 en 20 jaar) mag ik bouwen op wat ervaring met pubers. Zeker als ze daarbij ook nog eens indicaties hebben van ADHD en hoogbegaafdheid. Die combinatie zorgt regelmatig voor uitdagingen waar je als ouder mee te handelen hebt.
Jouw boek gaat zeker een welkome aanvulling vormen op de ervaring die ik en vele ouders met mij al hebben gehad…
Veel succes… en we spreken elkaar…
Groet Richard
Ha Laura,
Ook ik ben dol op mijn pubers. Hoe lastig het soms is om met ze te praten: als het dan lukt geeft dat een kick van hier tot Tokyo. De manier waarop ze naar het nieuws kijken. Wat zij al niet leren op school. Hun kijk op vriendschap en relaties. De wijze waarop ze hun gevoelens onderzoeken en onder woorden trachten te brengen. Hun opstandige buien, de ‘mokkende bankhanger’-buien, de ‘school-is-stom’-buien, de ‘de-wereld-is-tegen-mij’-buien: prachtig om te zien hoe ze toch steeds, ondanks alle zware en moeilijke groei’stuipen’ weer goedgemutst verder gaan met leren, sporten, vrienden, familie etc. Prachtig.
Anyway: ik kijk uit naar je boek!
Elsje
Fijn om dat te lezen! Je wil niet weten hoeveel geklaag ik ook van ouders hoor. Nou snap ik wel waar dat vandaan komt, maar toch, zoals van jou… daar word ik wel blijer van!