Pubers en het huishouden, deel 1.
‘Maar dat combineert toch helemaal niet?’ denken velen als ze deze titel lezen. Als in: ‘Wat hoort niet in het rijtje thuis: puber / brutaal / huishouden.’
We zullen zien.
Woensdag, ik: ‘Ruim je je kamer eindelijk eens op?’
Zoon: ‘Ja.’
Donderdag: ‘Ruim je kamer nou eens op.’
‘Jahaa.’
Vrijdag: ‘Je hebt het nog steeds niet gedaan.’
‘Zeur niet zo mens!’
Dan knapt mijn draadje. ‘Zeuren!’ roep ik. ‘Weet je wel tegen wie je het hebt! Ik werk me drie maal in de rondte in dit huis en jij doet geen moer en ik vraag je maar een ding en dan noem je dat zeuren!’
Zo ging dat twee jaar geleden bij ons. Ik werd er grijzer van en zoon sjagreiniger.
Huishouden moet je leren. Aardappels koken gaat het beste als je ook water in de pan doet. Af en toe de niet opgegeten overblijf-boterhammen van onder je bed vandaan trekken is bevorderlijk voor de frisse geur in je slaapkamer. De borden glibberen niet uit je vingers als je hebt afgewassen met zeep en warm water. Van die dingen.
Maar ook de verantwoording nemen voor het huishouden moet je leren. We wonen samen in een huis, we dragen het onderhoud samen. Veel ouders geven hun kinderen opdrachten en worden boos als die ze niet uitvoeren. Waarom? Zelfstandig worden en opdrachten uitvoeren moet je ook leren!
Nu ze puber zijn verlangen we van ze dat ze zelf iets doen, maar vroeger deden we alles voor ze. En dan bedoel ik alles! We veegden zelfs hun kont voor ze af!!
Laten we geduld met ze hebben en ons realiseren dat het samen doen van het huishouden meer een leerproces is, dan een eenvoudige opdracht die van de ene week op de andere goed uitgevoerd dient te worden.
En voordat ik deel 1 van Pubers en het huishouden afsluit, nog eentje:
Hoe netjes ben je zelf? Geef je het goede voorbeeld? Er zijn nogal wat ouders die zelf de discipline niet kunnen opbrengen maar het wel van hun kinderen verwachten. Volgens mij werkt dat niet.
Deel 2 volgt snel!
